ben, biz, bizimkiler, herşey, herzaman, heryer

Özlemek nedir? Acı çekmekmi? Üzülmek mi? Yada sevdiklerimizden ayrı kalıpta onları özlediğimiz zamanmı anlarız gerçekten sevdiğimizi? Bunların hiçbirine hiçkimse cvp veremiyor ama ben üzülüyorum ve çok özlüyorum. Kimi mi? Kuzenlerimi Azime, Aylin ve ufaklığım Ayşenur'u. Daha geçen hafta birlikte yemek yiyip eğlenirken şimdi onlar belçikada biz burda. İnsanlar özlem duygusunu illa yaşamak zorundalar sanırım. Biz ailecek onların özlemini yaşıyoruz çünkü! Ailenin yarısının uzakta olması, Onlarla görüşmenin sınırlı olması insanı gerçekten çok yoruyor. Hersene geldiklerinde birbirimize alışmamız zaman alıyo; tam alıştık derken yine gidiyolar biz yine bi sonraki seneyi beklemeye başlıyoruz. Bu ömrümüzün sonuna kadar böle gitmezz  umarım çünkü sevdiklerinin yanında olmamasının nekadar kötü oldunu biliyorsunuzdur. Biliyormusunuz? umarım bu senede çabuk geçer ve ben kuzenlerime çabuk kavuşurum!!!

   Dün kuzenim ece'nin doğum günüydü, amcamın kafesinde kutladık.Hanımefendi 14 yaşından gün aldı. Aramızda 10 yaş olmasına rağmen benim böcüğüm boyuma yetişti. yeni nesile ne yaparsan yap memnun edemiyosun dün akşam 2 saatini ağlayarak geçirdi. Ama yinede doğum günüydü. Onun bizim ailenin yeni üyesi olmasının 13. yılı! Nasıl sevinmiştik doğduğunda biranda ailenin gözbebeği olmuştu. İnsan başka bir insanı nekadar çok sevebilirmiş meğer! Doğduğundan beri yanından bir saniye ayrılmak istemediğim benim ufak böcüğümün her zaman küçücük gözüküp nekadar büyük laflar edebildini bilseydiniz..... Küçük böcüğüm iyiki doğmuşun, İyiki gelmişin aramıza, bundan sonrada mutlu ol böcüğüm çünkü hepimiz seni çok seviyoruz!!!