ben, biz, bizimkiler, herşey, herzaman, heryer

Mrb! Bilecik’te günler çok hızlı geçtiğinden uzun süredir yazamadım. Bu sırada hayatımda pek bir şey değişmedi. Yurtta; odada artık 6 kişiyiz oda zaten ufacık hepten sıkış tepiş olduk odamda Hande ve Gülcan var iktisat 2. sınıf; Nur ve Banu (ben ona kedi diyorum) 1. sınıflar yeni geldiler ama çabuk uyum sağladılar ve en son Rukiye geldi oda zaten 315’in eski üyesiydiJ Rukiye de benim gibi 4. senesinde ama o kamu bölümünde! Yurtta zaten fazla vakit geçiremiyorum sabah kalkıp kahvaltı okula git arkasından arkadaşlarla vakit geçir yurda gelmem baya gecikiyor ama okuldan direk yurda döndüğüm zamanlarda var o zamanlarda ise ya yatıp uyuyorum yada biraz ders çalışıyorum sonra yatıp uyuyorum çünkü yurtta yapabileceğiniz fazla bir şey yok TV 37 ekran ama bodrum katta oraya kimse beni sokamaz zaten herkes istediğini izlemeye çalışınca kavga çıkıyor en iyisi izlememek diyorsun. J Gece 12’de imza atmak zorundayız yurtta! Esas muhabbet 12’den sonra başlıyor zaten koridorlarda herkes bir muhabbettedir! Arkasından uyku! Ama ben yurtta fazla vakit geçirmiyorum genelde Fatih’le birlikteyim. Fatih orda en iyi dostum, sırdaşım, arkadaşımdır benim. Genelde birlikte geziyoruz. Yada milleti ayartıp bir plan mutlaka yaratıyoruz. Eğer planımız yoksa onun ev arkadaşı çok sevdiğimiz bir Melih abimiz var. Mükemmel gitar çalıyor ve bizde onu dinlemeye bayılıyoruz. Allah ellerine kollarına sesine zeval vermesin.J Hafta sonları genelde İzmit’e geri dönüyorum. İzmit’te neler oluyor amcamın kafesi artık kapalı alan oluyor. Ayrıca bizim üst kata yeni öğrenciler taşındı. Gizem ve Damla! İkisi de Ankaralı ve oradan 2.5 senedir arkadaşlar. Gizem’in annesi de burada kalıyor. Tanıştığımızdan beri üst katıda kendi evim gibi kullanıyorum. Gizem çevre mühendisliğini, Damla ise Pazarlama bölümünü okuyorlar. Çok eğlenceliler! Anlıycanız bizim binada 4 kız olduk. Ben, Nilay, Gizem, Damla! Nilay demişken; Poyraz geldi sonunda... 40 uçurmasına, hem de halalarını ziyarete geldi. İnsan ne çok seviyor ufaklıkları yaa... Dün akşam görmeye gittim gülücükler atmaya başlamış. Dünyayı tanımaya başlamış. Maşallah çok tatlı. Bende hayat genelde böyle Bilecik-İzmit arasında zamanla yeni katılan insanlarla genişleyen bir dünyada yaşayıp gidiyorum. Ve bu aralar çok mutluyum. 12 Kasımda vizelerim başlıyor bunun dışında hiç bir şey canımı sıkamıyorJ Umarım sizde de hayat güzeldir! Yada yaşamak bu kadar pembedir. J